پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۱۶هر لحظه در آتشِ غمم اندازی
  2. شمارهٔ ۱۷از آتشِ عشق چون تو جان افروزی
  3. شمارهٔ ۱۸ای کاش هزار موی بشکافتمی
  4. شمارهٔ ۱۹آن دل که چو موم نرمم آمدبی تو
  5. شمارهٔ ۲۰در راه غمِ تو جسم و جوهر بنماند
  6. شمارهٔ ۲۱جان بر گرهِ زلفِ تو آموخته گیر
  7. شمارهٔ ۲۲از بس که ز غم سوختم ای شمع طراز
  8. شمارهٔ ۲۳تادور فتادهام از آن نادره کار
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.