پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۲۵تا آتشِ عشقِ او برافروخت مرا
  2. شمارهٔ ۲۶در عشق چو شمع من به سوزم زنده
  3. شمارهٔ ۲۷تا روی به روی دلفروز آوردیم
  4. شمارهٔ ۲۸هر دل که ره چنان جمالی یابد
  5. شمارهٔ ۲۹با دل گفتم که راه دلبر گیرم
  6. شمارهٔ ۳۰امشب به صفت شمع دلفروزم من
  7. شمارهٔ ۳۱خورشید ز سوزِ من سراسیمه بسوخت
  8. شمارهٔ ۳۲تا چند قفا ز نیک و بد خواهم خورد
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.