پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

  1. شمارهٔ ۳۴چون عین بریدگی بود دوختنم
  2. شمارهٔ ۳۵شمعم که خوشی میان سوزم بکُشند
  3. شمارهٔ ۳۶شمعم که غذای من ز من خواهد بود
  4. شمارهٔ ۳۷شمعم که چنین زار و نزار آمده‌ام
  5. شمارهٔ ۳۸گر میسوزم مرا مکن چندین عیب
  6. شمارهٔ ۳۹گفتی چه کنم تا شب من گردد روز
  7. شمارهٔ ۴۰دانی تو که شمع را چرا افروزند
  8. شمارهٔ ۴۱ای دل دیدی که هر که شد زنده بمُرد
همه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.