شمارهٔ ۳۷

ادامه‌ی باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد

1. شمارهٔ ۳۹گفتی چه کنم تا شب من گردد روز
2. شمارهٔ ۴۰دانی تو که شمع را چرا افروزند
3. شمارهٔ ۴۱ای دل دیدی که هر که شد زنده بمُرد
4. شمارهٔ ۴۲امروز منم عهد مصیبت بسته
5. شمارهٔ ۴۳مائیم ز غم سوخته خوش خوش چون شمع
6. شمارهٔ ۴۴در خفیه بسوختم بسی بی آتش
7. شمارهٔ ۴۵چون نیست نصیبِ من به جز غمخواری
8. شمارهٔ ۴۶تا چند روم که این ره کوته نیست