پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

  1. شمارهٔ ۶۶در بند خیال غیر یک ذرّه مباش
  2. شمارهٔ ۶۷تا کی خود را ز پای و سراندیشی
  3. شمارهٔ ۶۸هر جان که به نور قدس پیش اندیش است
  4. شمارهٔ ۶۹چون نیست ترا کار ز سودا بیرون
  5. شمارهٔ ۷۰گر پرده ز روی کار بر میداری!
  6. شمارهٔ ۷۱تا چند کنی عزیمت دریا ساز
  7. شمارهٔ ۷۲هر جانی را که غرق انعام بود
  8. شمارهٔ ۷۳چون بدنامی به روزگاری افتد
همه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.