پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

  1. شمارهٔ ۴۹کاریست ز پیری و جوانی برتر
  2. شمارهٔ ۵۰در بند گرهگشای میباید بود
  3. شمارهٔ ۵۱تخمی که درو مغز جهان پنهان بود
  4. شمارهٔ ۵۲جانی که درو تیره و روشن تو بوَد
  5. شمارهٔ ۵۳آن قوم که دروحدت کل آن دارند
  6. شمارهٔ ۵۴چون نور منوّرِ سُبُل یابی باز
  7. شمارهٔ ۵۵آن راز که هست در پس صد سرپوش
  8. شمارهٔ ۵۶در حضرت حق، جمله ادب باید بود
همه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.