پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

  1. شمارهٔ ۴یک روی، به صد روی، همی باید دید
  2. شمارهٔ ۵راهی که همه سلوک وی باید کرد
  3. شمارهٔ ۶آخر روزی دلت به درگه برسد
  4. شمارهٔ ۷هر چیز که هست در دو عالم کم و بیش
  5. شمارهٔ ۸عالم همه گفت و گوی خود می‌بیند
  6. شمارهٔ ۹پیوسته دلی گرفته از غیرت باد!
  7. شمارهٔ ۱۰خود را، سوی خود،‌ رهگذری باید کرد
  8. شمارهٔ ۱۱هر جان که به راه رهنمون مینگرد
همه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.