پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق

  1. شمارهٔ ۲۳من بی سر و سامانِ تو میخواهم زیست
  2. شمارهٔ ۲۴چون گِرد مه از مشک سیه مور آورد
  3. شمارهٔ ۲۵زان پسته که شیرینی جان میخیزد
  4. شمارهٔ ۲۶در عشق دلم هیچ نمیسنجد از او
  5. شمارهٔ ۲۷گفتم:‌«شکری از دهنت، درگذری
  6. شمارهٔ ۲۸دل، مست بتی عهدشکن دارم من
  7. شمارهٔ ۲۹گفتم که «چنان شیفتهٔ آن دهنم
  8. شمارهٔ ۳۰گفتم: «شکریم ده مسلمانی نیست»
همه‌ی باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.