پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق

  1. شمارهٔ ۲۵زان پسته که شیرینی جان میخیزد
  2. شمارهٔ ۲۶در عشق دلم هیچ نمیسنجد از او
  3. شمارهٔ ۲۷گفتم:‌«شکری از دهنت، درگذری
  4. شمارهٔ ۲۸دل، مست بتی عهدشکن دارم من
  5. شمارهٔ ۲۹گفتم که «چنان شیفتهٔ آن دهنم
  6. شمارهٔ ۳۰گفتم: «شکریم ده مسلمانی نیست»
  7. شمارهٔ ۳۱گفتم که «هزار رونق افزون گیری
  8. شمارهٔ ۳۲گفتم:‌«بردی از لب و دندان جانم
همه‌ی باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.