پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق

  1. شمارهٔ ۲۶گه جان مرا غرق ملاهی میدار
  2. شمارهٔ ۲۷از بس که شدم ز عشق تو دور اندیش
  3. شمارهٔ ۲۸کو هیچ رهی که پیش آن سدّی نیست
  4. شمارهٔ ۲۹از خود برهان مرا که بس ممتحنم
  5. شمارهٔ ۳۰عشقت ز ابد تا به ازل میبینم
  6. شمارهٔ ۳۱در عشق تو اسبِ جان بسر خواهم تاخت
  7. شمارهٔ ۳۲گه در عشقت بی سر و پا میسوزیم
  8. شمارهٔ ۳۳افتان خیزان در ره تو میپوییم
همه‌ی باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.