پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

  1. شمارهٔ ۴گفتی که نشان راه چیست ای درویش
  2. شمارهٔ ۵عشقش به کشیدن بلا آید راست
  3. شمارهٔ ۶هر دل که طلب کند چنین یاری را
  4. شمارهٔ ۷این کار که صد عالم پنهان ارزد
  5. شمارهٔ ۸دل عزت خویش جمله از خواری یافت
  6. شمارهٔ ۹بهتر ز گشادگی گرفتاری من
  7. شمارهٔ ۱۰امروز منم نه کفر و نه ایمانی
  8. شمارهٔ ۱۱چون در ره دین نیامدی در دستم
همه‌ی باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.