پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

  1. شمارهٔ ۱۳چون من مگسم سایهٔ طوبی چکنم
  2. شمارهٔ ۱۴ای دل نه به کفر ونه به دین خواهی مرد
  3. شمارهٔ ۱۵خود را به محال خود دچار آیی تو
  4. شمارهٔ ۱۶ای تن دل ناموافقت میداند
  5. شمارهٔ ۱۷گه در وصف دین یگانهای میجویی
  6. شمارهٔ ۱۸چون کرد شراب شرک و غفلت مستت
  7. شمارهٔ ۱۹تا چند به فکر نفس مشغول شوی
  8. شمارهٔ ۲۰هر دل که تمام از سردردی برخاست
همه‌ی باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.