شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

1. شمارهٔ ۱۴ای دل نه به کفر ونه به دین خواهی مرد
2. شمارهٔ ۱۵خود را به محال خود دچار آیی تو
3. شمارهٔ ۱۶ای تن دل ناموافقت میداند
4. شمارهٔ ۱۷گه در وصف دین یگانهای میجویی
5. شمارهٔ ۱۸چون کرد شراب شرک و غفلت مستت
6. شمارهٔ ۱۹تا چند به فکر نفس مشغول شوی
7. شمارهٔ ۲۰هر دل که تمام از سردردی برخاست
8. شمارهٔ ۲۱گر خاصه نیی تو، عام میباید بود