شمارهٔ ۴

ادامه‌ی باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن

1. شمارهٔ ۶تا بر ره خلق مینشینی ای دل
2. شمارهٔ ۷ای دل هر دم غمی دگرگون میخور
3. شمارهٔ ۸چون درد ترا تا به ابد درمان نیست
4. شمارهٔ ۹ای دل همه چارهٔ تو بیچارگی است
5. شمارهٔ ۱۰زین شیوه که اکنون دل دیوانه گرفت
6. شمارهٔ ۱۱جانا دل من خویش به دریا انداخت
7. شمارهٔ ۱۲اوّل دل من بر سر غوغا بنشست
8. شمارهٔ ۱۳در راه تعب ترک طرب باید کرد