پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن

  1. شمارهٔ ۱۳در راه تعب ترک طرب باید کرد
  2. شمارهٔ ۱۴در عالم مرگ زندگانی دور است
  3. شمارهٔ ۱۵مردی چه بوَد‌؟ رند و مقامر بودن
  4. شمارهٔ ۱۶از جزو به سوی کل سفر باید کرد
  5. شمارهٔ ۱۷هر پرده که بند پرده در خواهد خاست
  6. شمارهٔ ۱۸گر دریایی ز شور بنشانندت
  7. شمارهٔ ۱۹تا کی باشی چو آسمان در تک و تاز‌؟
  8. شمارهٔ ۲۰گر همچو فلک سالک پیوسته شوی
همه‌ی باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.