شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار

1. شمارهٔ ۱۹گه خستهٔ لن ترانیم موسی وار
2. شمارهٔ ۲۰هر روز درین دایره سرگشتهترم
3. شمارهٔ ۲۱تا کی باشم عاجز و مضطر مانده
4. شمارهٔ ۲۲روزی نه که دل قصهٔ دمساز نخواند
5. شمارهٔ ۲۳امروز منم به جان و تن درمانده
6. شمارهٔ ۲۴در عشق چو من کسی نه بیچاره شود
7. شمارهٔ ۲۵تا کی خود را ز هجر دلبند کشم
8. شمارهٔ ۲۶هر دم دل من زچرخ بندی دارد