پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

  1. شمارهٔ ۲۵در معرفت تو دم زدن نقصان است
  2. شمارهٔ ۲۶گردون زتو، بی سر و بنی بیش نبود
  3. شمارهٔ ۲۷یک لحظه که در گفت و شنید آئی تو
  4. شمارهٔ ۲۸بی تو به وجود آرمیدن نتوان
  5. شمارهٔ ۲۹از بس که در انتظار تو گردون گشت
  6. شمارهٔ ۳۰در مُلکتِ تو نیست دویی، ای همه تو
  7. شمارهٔ ۳۱یا رب! همه اسرار، تو میدانی تو
  8. شمارهٔ ۳۲ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بس
همه‌ی باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.