عطار
المقالة العشرون
پسر گفتش که درویشی بسیار
بسی باشد که آرد کافری بار
بزر چون دین و دنیا می‌شود راست
ز حق هم کیمیا هم زر توان خواست
عطار
ادامه‌ی بخش بیستم
- (۱) حکایت شیخ با ترسایکی شیخی نکو دل صاحب اسرار
- (۲) گفتار بزرگی در شناختن حقبزرگی گفت از پیرانِ این راه
- (۳) حکایت مرد صوفی که بر زبیده عاشق شدزُبَیده بود در هودج نشسته
- (۴) حکایت اردشیر و موبد و پسر شاپورشنیدم پادشاهی یک زنی داشت
- (۵) حکایت ایاز و درد چشم اومگر از چشم زخم چشم اغیار
- (۶) حکایت جرجیس علیه السلامسه بار آن کافر اندر آتش و خون
- (۷) حکایت یوسف با زلیخا علیه السلاممگر یک روز می‌شد یوسف پاک
- (۸) حکایت ابرهیم ادهم در بادیهچنین گفته‌ست ابرهیم ادهم
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.