پرش به محتوای اصلی
اسیری لاهیجی اسیری لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱

از ما نبود نشان و نامی پیدا

زان رو که شدم غریق دریای فنا

از هستی خود چو محو گشتم دیدم

از دست حبیب خلعت عز بقا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳جان و دل من فدای جانان بادا
  2. شمارهٔ ۴ای ملک فراق جای دیرینه ما
  3. شمارهٔ ۵ای ذات تو برتر از خیال من و ما
  4. شمارهٔ ۶مائیم مجرد از اضافات و نسب
  5. شمارهٔ ۷حال دل دیوانه عجایب حالیست
  6. شمارهٔ ۸سرگشته چو گو شدم بمیدان غمت
  7. شمارهٔ ۹چون سبزه دمیده شد به بستان رخت
  8. شمارهٔ ۱۰تا گشت دلم ز عشق پابست غمت
همه‌ی رباعیات ←

اسیری لاهیجی درباره‌ی اسیری لاهیجی

شمس‌الدین‌ محمد بن‌ یحیی‌ بن‌ علی‌ گیلانی لاهیجی نوربخشی (سال تولد نامعلوم، درگذشته به سال ۹۱۲ هجری قمری) متخلص به «اسیری‌» و «فدایی» و مشهور به «اسیری لاهیجی» عارف‌، شاعر و از مشایخ‌ سلسلهٔ نوربخشیه‌ است. کتاب «اسرار الشهود» اسیری با استفادهٔ از نسخهٔ آماده شده به کوشش آقای محمد رسا و کتاب «رسائل لاهیجی» با استفاده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.