پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶۵

با خاک برابرم ز بی‌سنگی خویش

وز دل خجل از دوام دلتنگی خویش

یارب بدهم شرم ز بی‌شرمی خویش

تا باز رهم ز ننگ بی‌ننگی خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶۷گل روز دو عرض می‌دهد مایهٔ خویش
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۸تا دست طمع بشستم از عالم خاک
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۹ای جاه تو چون سماک و عالم چو سمک
  4. رباعی شمارهٔ ۲۷۰زین رنگ برآوردن بر فور فلک
  5. رباعی شمارهٔ ۲۷۱در منزل آبگینه هنگام درنگ
  6. رباعی شمارهٔ ۲۷۲ای مسند تو قاعدهٔ دولت گل
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷۳ای گوهر تو خلاصهٔ عالم گل
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷۴آخر شب دوش بی‌تو ای شمع چگل
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.