پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۷

چون بندگی شهت نمی‌آید خوش

با ملک چو آب و دولت چون آتش

برخیز و بسیج آن جهان کن خوش خوش

اینجا علف گلخن دوزخ بمکش

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵۹ای ماه رکاب خسرو گردون رخش
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۰گفتم که گهی چند نپرسم خبرش
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۱هر تیر جفا که داری اندر ترکش
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۲دوش از کف وصل آن بت عشوه فروش
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۳از خاک درت ساخته‌ام مفرش خویش
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۴یک چند نهان از دل بی‌حاصل خویش
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۵با خاک برابرم ز بی‌سنگی خویش
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۶داری ز جهان زیاده از حصهٔ خویش
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.