پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

مقطعات

شمارهٔ ۲

انوری چون خدای راه نمود

مصطفی را به نور لوشینا

برد قدرش به دولت فرقان

پای بر فرق گنبد مینا

نور عرشش به عرش سایه فکند

چون تجلی به سینهٔ سینا

مسکن روح قدس شد دل او

نی دل تنگ بوعلی سینا

سخن از شرع دین احمد گو

بی‌دلا ابلها و بی‌دنیا

چشم در شرع مصطفی بگشا

گر نه‌ای تو به عقل نابینا

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۴ - فی‌الحکمةنگر تا حلقهٔ اقبال ناممکن نجنبانی
  2. شمارهٔ ۵ - حکیم به دنبال ناصرالدین به منصوریه رفت او رابه بزم‌گاه راه ندادند این قطعه را سروده بار خواستای خصم تو پست و قدر والا
  3. شمارهٔ ۶ - در موعظههرکه سعی بد کند در حق خلق
  4. شمارهٔ ۷ - در التماس شرابایا صدری که از روی بزرگی
  5. شمارهٔ ۸سمند فخر دین فاخر ز فخرت مفتخر بادا
  6. شمارهٔ ۹ - در تهدیدآفتاب سخا حمیدالدین
  7. شمارهٔ ۱۰ - در معذرت صاحبای بر عقاب کرده تقدم ثواب را
  8. شمارهٔ ۱۱ - عزل خواجه شهاب را خواهدای صدر نایبی به ولایت فرست زود
همه‌ی مقطعات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.