پرش به محتوای اصلی
امیر معزی امیر معزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۹

سروی‌که بنفشه برگل آمد بر او

اقبال رسانید به گردون سر او

ماییم به مهر و دوستی در خور او

فرماندهٔ عالمیم و فرمانبر او

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۱ای نور مه از جمال رخسارهٔ تو
  2. شمارهٔ ۱۵۲ای کرده سپهر و اختران یاری تو
  3. شمارهٔ ۱۵۳ای شاه چو آسمان کمان داری تو
  4. شمارهٔ ۱۵۴خورشید بر آسمان نپیماید راه
  5. شمارهٔ ۱۵۵دارند همه شگفت میران سپاه
  6. شمارهٔ ۱۵۶خصمان تو رسم بد نهادند همه
  7. شمارهٔ ۱۵۷ای پیش تو حاسدانت‌ را سنگی نه
  8. شمارهٔ ۱۵۸پروین و ستارگان گردون پیمای
همه‌ی رباعیات ←

امیر معزی درباره‌ی امیر معزی

امیرالشعراء ابوعبداﷲ محمد معزی نیشابوری فرزند امیرالشعراء عبدالملک برهانی نیشابوری از شاعران دربار الب ارسلان بود. او خود برای نظامی عروضی از پدرش سخن رانده است که «پدر من امیرالشعراء برهانی رحمه اﷲ در اول دولت ملکشاه به شهر قزوین از عالم فنا به دار بقا تحویل کرد و در آن قطعه -که سخت معروف است- مرا به سلطان ملکشاه سپ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.