پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

ساقینامهٔ رباعی

شمارهٔ ۲۷

ساقی که لبش مفرح یاقوت است

دلرا غم او قوت و جان را قوت است

هر کس که نشد کشته طوفان غمش

در کشتی نوح زنده در تابوت است

ادامه‌ی ساقینامهٔ رباعی

  1. شمارهٔ ۲۹ساقی حذر از غم توام آه که نیست
  2. شمارهٔ ۳۰ساقی دل من ز دست اگر خواهد رفت
  3. شمارهٔ ۳۱ساقی گل و سبزه بس طربناک شدست
  4. شمارهٔ ۳۲ساقی می کهنه یار دیرین منست
  5. شمارهٔ ۳۳ساقی که هلاکم ز غم هجرانت
  6. شمارهٔ ۳۴ساقی قدحی که کار دنیا همه هیچ
  7. شمارهٔ ۳۵ساقی که ز آفتاب رخ مستم کرد
  8. شمارهٔ ۳۶ساقی قدحی ورنه حزین خواهم مرد
همه‌ی ساقینامهٔ رباعی ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.