پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

ساقینامهٔ رباعی

شمارهٔ ۳۵

ساقی که ز آفتاب رخ مستم کرد

چون ذره بلند میشدم پستم کرد

بگداخت چو زر زلاف هستیم تمام

چون نیست شدم بیک نظر هستم کرد

ادامه‌ی ساقینامهٔ رباعی

  1. شمارهٔ ۳۷ساقی قدحی که گر بتان ناز کنند
  2. شمارهٔ ۳۸ساقی به بهشت اگر چه راهم بدهند
  3. شمارهٔ ۳۹ساقی، می اگر ز ساغر جم باشد
  4. شمارهٔ ۴۰ساقی دل من طمع زیاری ببرید
  5. شمارهٔ ۴۱ساقی قدحی که سوز داغم نرود
  6. شمارهٔ ۴۲ساقی سر اگر جدا به تیغ از تو بود
  7. شمارهٔ ۴۳ساقی قدحی که هر که بیدار بود
  8. شمارهٔ ۴۴ساقی ز ادب مست تو گر دور بود
همه‌ی ساقینامهٔ رباعی ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.