پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۵۶۵

عالم شب و روزیست درین حادثه گاه

وان روز و شبت موی سپیداست و سیاه

چون شب بگذشت و روز شد باز پدید

برخیز که چشم همرهانست براه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶۷آن گل که بود رخش گلستان همه
  2. شمارهٔ ۵۶۸در عشق زبونی از زبردستی به
  3. شمارهٔ ۵۶۹ایچشمه آفتاب با روی چو ماه
  4. شمارهٔ ۵۷۰عشق تو بلای عقل و دین است همه
  5. شمارهٔ ۵۷۱یا رب بکرم نگاهدارنده تویی
  6. شمارهٔ ۵۷۲ای محرم راز دل چه بیگانه وشی
  7. شمارهٔ ۵۷۳ای آب بقا اگر ز گل پاک شوی
  8. شمارهٔ ۵۷۴اهلی ز جهان چو قسمت خویش خوری
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.