پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۵۶۷

آن گل که بود رخش گلستان همه

وز دیدن او تازه بود جان همه

گر گفت رقیب وصل او حق منست

نومید مشو که حق بود زان همه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶۹ایچشمه آفتاب با روی چو ماه
  2. شمارهٔ ۵۷۰عشق تو بلای عقل و دین است همه
  3. شمارهٔ ۵۷۱یا رب بکرم نگاهدارنده تویی
  4. شمارهٔ ۵۷۲ای محرم راز دل چه بیگانه وشی
  5. شمارهٔ ۵۷۳ای آب بقا اگر ز گل پاک شوی
  6. شمارهٔ ۵۷۴اهلی ز جهان چو قسمت خویش خوری
  7. شمارهٔ ۵۷۵اهلی بسخن کجا رسیدی باری
  8. شمارهٔ ۵۷۶گر از همه کس بلطف و احسان گذری
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.