پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۵۲۴

جز در ره علم دین دل آسوده مکن

جان از سخن فلسفه فرسوده مکن

تا لوح دل تو خالی از نیک و بدست

زنهار سیه ز حرف بیهوده مکن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲۶بی وجه مبخش و بی سبب نیز مزن
  2. شمارهٔ ۵۲۷با حق پدی نا حق در جنگ مزن
  3. شمارهٔ ۵۲۸خوش وقت بهار و بانگ مرغان حزین
  4. شمارهٔ ۵۲۹ما گریه کنان بر سر خاک پدران
  5. شمارهٔ ۵۳۰قرآن که درو گنج الهیست درون
  6. شمارهٔ ۵۳۱از پند رفیق مهربان عار مکن
  7. شمارهٔ ۵۳۲یا رب بکرم درد مرا درمان کن
  8. شمارهٔ ۵۳۳چو گریه خون گشاد خواهم دادن
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.