پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۵۲۶

بی وجه مبخش و بی سبب نیز مزن

درملک مثلا باغبان باش و چمن

شاخی که گلی برآورد آبش ده

خاری که خرابی کند از بیخ بکن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۲۸خوش وقت بهار و بانگ مرغان حزین
  2. شمارهٔ ۵۲۹ما گریه کنان بر سر خاک پدران
  3. شمارهٔ ۵۳۰قرآن که درو گنج الهیست درون
  4. شمارهٔ ۵۳۱از پند رفیق مهربان عار مکن
  5. شمارهٔ ۵۳۲یا رب بکرم درد مرا درمان کن
  6. شمارهٔ ۵۳۳چو گریه خون گشاد خواهم دادن
  7. شمارهٔ ۵۳۴ایسرو قد لاله رخ غنچه دهن
  8. شمارهٔ ۵۳۵از بهر سری ذلیل نتوان بودن
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.