پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۸۸

گه وصف گلی بصد زبان میگویم

گاهی غم خود بصد فغان میگویم

در گفتن بسیار ز روی همه کس

شرمنده شدیم و همچنان میگویم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹۰ای تازه جوان کز تو دل افروخته ام
  2. شمارهٔ ۴۹۱ما با رخ یار آینه جم چکنیم
  3. شمارهٔ ۴۹۲ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریم
  4. شمارهٔ ۴۹۳من سوخته دل ز آتش تقدیرم
  5. شمارهٔ ۴۹۴با درد خوش دلم چه درمان دارم؟
  6. شمارهٔ ۴۹۵تا سر بودم سر جوانان دارم
  7. شمارهٔ ۴۹۶ای کز ستم تو راحتی می یابم
  8. شمارهٔ ۴۹۷آنشوخ که من شاه بتانش گویم
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.