پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹۷

آنشوخ که من شاه بتانش گویم

آرام دل و جان جهانش گویم

او دین و دلم به روز روشن دزدید

من در دل شب دعای جانش گویم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹۹گر من صفت سینه مجروح کنم
  2. شمارهٔ ۵۰۰ای گل گله تو پیش هر کس چکنم
  3. شمارهٔ ۵۰۱من غیر تو ای مایه راحت چکنم
  4. شمارهٔ ۵۰۲گاهی ز در کعب صفا میجستیم
  5. شمارهٔ ۵۰۳از عشق هوای نیکنامی داریم
  6. شمارهٔ ۵۰۴عمریست که بهر کام دارم ناکام
  7. شمارهٔ ۵۰۵گر سر ننهم بجور دشمن چکنم؟
  8. شمارهٔ ۵۰۶آب و گل ما که دشمانند بهم
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.