پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۸۱

دل سوخت ز عشق و دیده شد گریان هم

وز حد بگذشت اشک بی پایان هم

نم در جگرم کجا بود ز آتش دل

جایی که بگرد میرود طوفان هم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸۳گر از دهنت روایتی میگویم
  2. شمارهٔ ۴۸۴ای راحت جان که مست دیدار توام
  3. شمارهٔ ۴۸۵مستم من و ناصبور و ناپروا هم
  4. شمارهٔ ۴۸۶هرگز بغم جهان فرسوده نیم
  5. شمارهٔ ۴۸۷بیروی تو چند جان بحسرت بدهم
  6. شمارهٔ ۴۸۸گه وصف گلی بصد زبان میگویم
  7. شمارهٔ ۴۸۹در بند کسی فتاده از سادگیم
  8. شمارهٔ ۴۹۰ای تازه جوان کز تو دل افروخته ام
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.