پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۷

ایسرو روان که خوشتری از جانم

در تاب مشو اگر گلت میخوانم

گل گویم و یاد رویت آرم ورنه

من قدر تو و قیمت گل میدانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷۹ساقی بنشین که با تو دمساز شویم
  2. شمارهٔ ۴۸۰دستم نرسد بوصل آنمه چکنم؟
  3. شمارهٔ ۴۸۱دل سوخت ز عشق و دیده شد گریان هم
  4. شمارهٔ ۴۸۲عمریست که من کشته دیدار توام
  5. شمارهٔ ۴۸۳گر از دهنت روایتی میگویم
  6. شمارهٔ ۴۸۴ای راحت جان که مست دیدار توام
  7. شمارهٔ ۴۸۵مستم من و ناصبور و ناپروا هم
  8. شمارهٔ ۴۸۶هرگز بغم جهان فرسوده نیم
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.