پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷۳

از بنده هنر ارادت شاه بود

گر دزد دغل کند نه دلخواه بود

گر شه بخیانتش کشد ظلمی نیست

عدل است و برین ارادت الله بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷۵گویم سخنی اگر ترا هوش بود
  2. شمارهٔ ۳۷۶زن را که بجام عیش دستی باشد
  3. شمارهٔ ۳۷۷فرخنده سعادتی که معبود دهد
  4. شمارهٔ ۳۷۸فرزند تو بهتر آنکه خود رو نبود
  5. شمارهٔ ۳۷۹پرسید کسی که آخر آیا چه شود
  6. شمارهٔ ۳۸۰شیخ است بر آن که کار خود نیک کند
  7. شمارهٔ ۳۸۱شیراز که کس درو هنر نپذیرد
  8. شمارهٔ ۳۸۲شیراز که گل درو بصد لون بود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.