پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب

  1. بخش ۷ - دایره موتلفهمگو فلک چو تو خود آورد بصد دوران
  2. بخش ۸ - دایره مختلفهیقین که کس نگرفته چو تو جهان از عدل
  3. بخش ۹ - دایره منتزعهنه رهروان بره از پاس عدلت آزرده
  4. بخش ۱۰ - دایره تدویرایا شهی که بجان اهلیت گهر افشاند
  5. بخش ۱۱ - از ابیات مصنوعه این غزل بیرون میآیدای حسن تو آفت درونها
  6. بخش ۱۲ - این قطعه از حشو مصارع اول قصیده مستخرج می شود و از الف خالیستسرور دهر بحر جود و کرم
همه‌ی قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.