بخش ۴ - دایره مجتلبه

ادامه‌ی قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب

1. بخش ۶ - دایره مشتبههاز آن نبود کسی چون تو در جهان هرگز
2. بخش ۷ - دایره موتلفهمگو فلک چو تو خود آورد بصد دوران
3. بخش ۸ - دایره مختلفهیقین که کس نگرفته چو تو جهان از عدل
4. بخش ۹ - دایره منتزعهنه رهروان بره از پاس عدلت آزرده
5. بخش ۱۰ - دایره تدویرایا شهی که بجان اهلیت گهر افشاند
6. بخش ۱۱ - از ابیات مصنوعه این غزل بیرون میآیدای حسن تو آفت درونها
7. بخش ۱۲ - این قطعه از حشو مصارع اول قصیده مستخرج می شود و از الف خالیستسرور دهر بحر جود و کرم