اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۲
درویش که از تلخی کام است جگر ریش
خرما چو بکامش برسد حب نبات است
لب تشنه چو در ورطه مرگ از عطش افتاد
آبی که ز مرگش برهاند آب حیات است
اهلی شیرازی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۴کس از شهوت بطن سودی نیافت
- شمارهٔ ۲۵هر که شد دنبال دنیا ترک کرد آسودگی
- شمارهٔ ۲۶خوشا کسیکه نیامد درین سراچه غم
- شمارهٔ ۲۷اهلی حریف ساقی و رندان دیر باش
- شمارهٔ ۲۸دیده باشی برای دفع گزند
- شمارهٔ ۲۹کشته همت مردان بر مقصود دهد
- شمارهٔ ۳۰ایکه همچون عشق پیچان همتی داری بلند
- شمارهٔ ۳۱بزرگوار خدایا من آن تهیدستم
درباره‌ی اهلی شیرازی
محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.