پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۱۶

بدو نیک و شاه و گدای و ملک

همه بندگانند بیگانه کیست

یکی را جهان میدهی سر بسر

یکی را جوی نیست چندانکه زیست

یک قاف تا قاف خوان می کشد

یکی بهر یک لقمه نان خون گریست

چو قسمت بوفق عدالت بود

نمیدانم افراط و تفریط چیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸هر که در معنی است حرفی بیش
  2. شمارهٔ ۱۹نفس مدعی که کون خر است
  3. شمارهٔ ۲۰کسی نزاری مجنون کجاست در عالم
  4. شمارهٔ ۲۱تا ابد امید آزادیش نیست
  5. شمارهٔ ۲۲درویش که از تلخی کام است جگر ریش
  6. شمارهٔ ۲۳دختر مرده شوی را امسال
  7. شمارهٔ ۲۴کس از شهوت بطن سودی نیافت
  8. شمارهٔ ۲۵هر که شد دنبال دنیا ترک کرد آسودگی
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.