پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۱۰۰

یارب بگیر دست من پیر ناتوان

کز دست عمر گرانمایه شده تباه

موی سیاه را بعبث کرده ام سفید

روی سفید را بگنه کرده ام سیاه

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۲ایدل ز خود بمیر که گردی خلاص از آنک
  2. شمارهٔ ۱۰۳طمع تراست که مقبول کاینات شوی
  3. شمارهٔ ۱۰۴چند مردم بکشی رسم بزرگی آنست
  4. شمارهٔ ۱۰۵بگذر ز بزرگی که بود مایه آزار
  5. شمارهٔ ۱۰۶نگذشته است گرد گناهی بهیچ باب
  6. شمارهٔ ۱۰۷پیش از این سرزنش از خلق مرا بود که تو
  7. شمارهٔ ۱۰۸دولت و محنت عالم گذران است همه
  8. شمارهٔ ۱۰۹از نفس توسن خود ایمن مشو گر او را
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.