پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۱۰۵

بگذر ز بزرگی که بود مایه آزار

زشت است ز یوسف صفتان شیوه گرگی

خاشاک ضعیف از تبر غم نخورد زخم

شد زیر تبر کنده هیزم ز بزرگی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۷پیش از این سرزنش از خلق مرا بود که تو
  2. شمارهٔ ۱۰۸دولت و محنت عالم گذران است همه
  3. شمارهٔ ۱۰۹از نفس توسن خود ایمن مشو گر او را
  4. شمارهٔ ۱۱۰بر تخت عافیت دل من پادشاه بود
  5. شمارهٔ ۱۱۱نشستم زیر تیغ مردکی دلال در حمام
  6. شمارهٔ ۱۱۲هرچند کسی علم و هنر دارد و کوشش
  7. شمارهٔ ۱۱۳مکن شهوت که بی مغزی است هرچند
  8. شمارهٔ ۱۱۴ای نجم سعادت اثرای کوکب مسعود
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.