پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

قطعات

شمارهٔ ۱۰

مرا زمانه بسوزد بداغ غم تا چند

که چشم روشنم از دود داغ تاریک است

چراغ آه تو اهلی جهان کند روشن

ولی چه سود که پای چراغ تاریک است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲گنج سخنم مایه ندزدم چو حریفان
  2. شمارهٔ ۱۳بغیر نامه و پیغام بی نشانان را
  3. شمارهٔ ۱۴گرچه دولت توان به صحبت یافت
  4. شمارهٔ ۱۵چه اختیار کسی را ز عاشقان گر یار
  5. شمارهٔ ۱۶بدو نیک و شاه و گدای و ملک
  6. شمارهٔ ۱۷از حق بدعا دین طلب ای خواجه نه روزی
  7. شمارهٔ ۱۸هر که در معنی است حرفی بیش
  8. شمارهٔ ۱۹نفس مدعی که کون خر است
همه‌ی قطعات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.