پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۱۲۹

گر آسمان به دلم صد کوه بار کند

از نوک خامه خود فرهاد کوهکنم

از روزگار سیه خار است در جگرم

وز نام فرخ شه شهد است در دهنم

گر بخت یار شود کار استوار شود

این شهد را به مزم و آن خار را بکنم

هر جا که بارگهی است خورشید بارگهم

هر جا که انجمنی است سالار انجمنم

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۳۱حامی دین پیمبر حاج زین العابدین
  2. شمارهٔ ۱۳۲شبی در روستا مهمان خود خواند
  3. شمارهٔ ۱۳۳شنیدم از پی یک لمحه خواب مؤمن را
  4. شمارهٔ ۱۳۴ساری پی دانه سیر می کرد
  5. شمارهٔ ۱۳۵ - در تهنیت ولادتچو بر شد هفت ساعت ثلث کم از شام دوشنبه
  6. شمارهٔ ۱۳۶خدایگانا از گرد راه موکب تو
  7. شمارهٔ ۱۳۷دوش گفتم بدوستی که بود
  8. شمارهٔ ۱۳۸ - ماده تاریخ قنات نوین نیر الدوله در مشهددر زمان شهریار دادگر
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.