پرش به محتوای اصلی
ابوسعید ابوالخیر ابوسعید ابوالخیر

ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

تکه ۹

گرفت خواهم زلفین عنبرین تو را

به بوسه نقش کنم برگ یاسمین تو را

هر آن زمین که تو یک ره برو قدم بنهی

هزار سجده برم خاک آن زمین تو را

هزار بوسه دهم بر سخای نامهٔ تو

اگر ببینم بر مهر او نگین تو را

به تیغ هندی گو دست من جدا بکنند

اگر بگیرم روزی من آستین تو را

اگر چه خامش مردم که شعر باید گفت

زبان من به روی گردد آفرین تو را

ادامه‌ی ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

  1. تکه ۱۱هر کسی محراب کرده‌ست آفتاب و سنگ و چوب
  2. تکه ۱۲با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
  3. تکه ۱۳آتش نمرود هرگز پور آزر را نسوخت
  4. تکه ۱۴امروز به هر حالی بغداد بخاراست
  5. تکه ۱۵ساقی تو بده باده و مطرب تو بزن رود
  6. تکه ۱۶می هست و درم هست و بت لاله رخان هست
  7. تکه ۱۷هر آن دلی که تو را، سیدی بدان نظرست
  8. تکه ۱۸اگر چه خرد یکی شاخک گیاه بود
همه‌ی ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران ←

ابوسعید ابوالخیر درباره‌ی ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد بن محمد بن ابراهیم (۳۵۷-۴۴۰ق) معروف به شیخ ابوسعید ابوالخیر عارف و شاعر نامدار ایرانی قرن چهارم و پنجم است. ابوسعید در اول محرم ۳۵۷ قمری در روستای میهنه از توابع ابیورد دیده به جهان گشود و در شب جمعه چهارم شعبان ۴۴۰ در زادگاهش دیده از جهان فرو بست او سالها در مرو و سرخس فقه و حدیث...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.