پرش به محتوای اصلی
ابوسعید ابوالخیر ابوسعید ابوالخیر

ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

تکه ۱۳

آتش نمرود هرگز پور آزر را نسوخت

پور آزر پیش ازین آتش چو خاکستر شده‌است

تا بدین آتش نسوزی تو یقین صافی نه‌ای

خواه گو دیوانه خوانی خواه گویی بیهده‌است

ای دریغا جان قدسی کز همه پوشیده‌است

بس که دیده‌ست روی او یا نام او بشنیده‌است

هر که بیند در زمان آن حسن او کافر شود

ای دریغا کین شریعت کفر ما ببریده‌است

کون و کان بر هم زن و از خود برون شو یک رهی

کین چنین جان را خدا از دو جهان بگزیده‌است

ادامه‌ی ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران

  1. تکه ۱۵ساقی تو بده باده و مطرب تو بزن رود
  2. تکه ۱۶می هست و درم هست و بت لاله رخان هست
  3. تکه ۱۷هر آن دلی که تو را، سیدی بدان نظرست
  4. تکه ۱۸اگر چه خرد یکی شاخک گیاه بود
  5. تکه ۱۹هر آن دلی که نهفته‌ست زیر هفت زمین
  6. تکه ۲۰صاحب خبران دارم آن جا که تو هستی
  7. تکه ۲۱ای تَرک جان نکرده و جانانت آرزوست
  8. تکه ۲۲رنج مردم ز پیشی و بیشی‌ست
همه‌ی ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران ←

ابوسعید ابوالخیر درباره‌ی ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد بن محمد بن ابراهیم (۳۵۷-۴۴۰ق) معروف به شیخ ابوسعید ابوالخیر عارف و شاعر نامدار ایرانی قرن چهارم و پنجم است. ابوسعید در اول محرم ۳۵۷ قمری در روستای میهنه از توابع ابیورد دیده به جهان گشود و در شب جمعه چهارم شعبان ۴۴۰ در زادگاهش دیده از جهان فرو بست او سالها در مرو و سرخس فقه و حدیث...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.