شمارهٔ ۷

ادامه‌ی اشعار پراکنده

1. شمارهٔ ۹ملول مردم کالوس بی محل باشد
2. شمارهٔ ۱۰ز آبنوس دری اندر او فراشته بود
3. شمارهٔ ۱۱دلیری که ترسد ز پیکار شیر
4. شمارهٔ ۱۲در نکوهیدن کسان دارد
5. شمارهٔ ۱۳رو ز کجی‌های درون صاف باش
6. شمارهٔ ۱۴شکوفه همچو شکاف است و میغ دیباباف
7. شمارهٔ ۱۵نباشد بس عجب از بختم ار عود
8. شمارهٔ ۱۶عید شد دیگر که آن دلدار شنگ