شمارهٔ ۱۰
ز آبنوس دری اندر او فراشته بود
به جای آهن، سیمین، همه بش و مسمار
ادامه‌ی اشعار پراکنده
- شمارهٔ ۱۲در نکوهیدن کسان دارد
- شمارهٔ ۱۳رو ز کجی‌های درون صاف باش
- شمارهٔ ۱۴شکوفه همچو شکاف است و میغ دیباباف
- شمارهٔ ۱۵نباشد بس عجب از بختم ار عود
- شمارهٔ ۱۶عید شد دیگر که آن دلدار شنگ
- شمارهٔ ۱۷در پژوهیدن اسرار علوم
- شمارهٔ ۱۸ببینیش اگر گاه رز کاشتن
- شمارهٔ ۱۹بسا کسا که ندیم حریره و بره است
درباره‌ی ابوالمؤید بلخی
ابوالمؤید بلخی شاعر و نویسنده ایرانی سدهٔ ۴ ق در بلخ و دوران سامانیان است. اثر اصلی او شاهنامه بزرگ مؤیدی است (به نثر) که شاهنامهٔ بزرگ، شاهنامهٔ مؤیدی و شاهنامهٔ بوالمؤید نیز خوانده می‌شود. تقریباً تمام آثار وی از میان رفته‌است و اطلاع چندانی پیرامون زندگی وی در دست نیست. تاریخ سیستان اثری به نام کتاب گرشاسپ (گرشاسپنا...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.