مناجات شمارهٔ ۲۲

ادامه‌ی مناجات نامه

1. مناجات شمارهٔ ۲۴الهی! نه جز از یاد تو دل است، نه جز از یافت تو جان؛ پس بی‌دل و بی‌جان کی توان؟
2. مناجات شمارهٔ ۲۵الهی! یاد تو در میان دل و زبان است و مهر تو میان سر و جان.
3. مناجات شمارهٔ ۲۶الهی! شاد بدانیم که اول تو بودی و ما نبودیم. کار تو در گرفتی و ما نگرفتیم. قسمت خود نهادی و رسول خود فرستادی.
4. مناجات شمارهٔ ۲۷الهی! هر چه بی طلب به ما دادی به سزاواری ما تباه مکن و هر چه به جای ناکرده از نیکی به عیب ما از ما بریده مکن و هر چه سزای ما ساختی بنا به سزایی ما جدا مکن.
5. مناجات شمارهٔ ۲۸الهی! آن چه ما خود کِشتیم به بر میار و آن چه تو ما را کِشتی آفت ما از آن باز دار.
6. مناجات شمارهٔ ۲۹الهی! از نزدیک نشانت می‌دهند و برتر از آنی؛ و دورت پندارند و نزدیک‌تر از جانی. موجود نفس‌های جوانمردانی، حاضر دل‌های ذاکرانی. ملکا! تو آنی که خود گفتی و چنان که گفتی آنی.
7. مناجات شمارهٔ ۳۰الهی! در این درگاه همهٔ ما نیازمند روزی باشیم که قطره‌ای از شراب محبت بر دل ما ریزی تا که ما را بر آب و آتش برهم آمیزی.
8. مناجات شمارهٔ ۳۱الهی! دیگران مست شرابند و من مست ساقی. مستی ایشان فانی است و از من باقی.