مناجات شمارهٔ ۲۵

ادامه‌ی مناجات نامه

1. مناجات شمارهٔ ۲۷الهی! هر چه بی طلب به ما دادی به سزاواری ما تباه مکن و هر چه به جای ناکرده از نیکی به عیب ما از ما بریده مکن و هر چه سزای ما ساختی بنا به سزایی ما جدا مکن.
2. مناجات شمارهٔ ۲۸الهی! آن چه ما خود کِشتیم به بر میار و آن چه تو ما را کِشتی آفت ما از آن باز دار.
3. مناجات شمارهٔ ۲۹الهی! از نزدیک نشانت می‌دهند و برتر از آنی؛ و دورت پندارند و نزدیک‌تر از جانی. موجود نفس‌های جوانمردانی، حاضر دل‌های ذاکرانی. ملکا! تو آنی که خود گفتی و چنان که گفتی آنی.
4. مناجات شمارهٔ ۳۰الهی! در این درگاه همهٔ ما نیازمند روزی باشیم که قطره‌ای از شراب محبت بر دل ما ریزی تا که ما را بر آب و آتش برهم آمیزی.
5. مناجات شمارهٔ ۳۱الهی! دیگران مست شرابند و من مست ساقی. مستی ایشان فانی است و از من باقی.
6. مناجات شمارهٔ ۳۲الهی! روزگاری تو را می‌جستم خود را می‌یافتم، اکنون خود را می‌جویم و تو را می‌یابم.
7. مناجات شمارهٔ ۳۳الهی! تا از مهر تو اثر آمد، دیگر مهر ما به سر آمد.
8. مناجات شمارهٔ ۳۴الهی! ای مهربانِ فریادرس! عزیز آن کس که او با تو یک نفس، نفسی که آن را حجاب ناید از پس.