مشی و مشیانه

در اسطوره‌ی آفرینش ایرانی، مشی و مشیانه نخستین مرد و زن‌اند که از نطفه‌ی کیومرث پس از مرگش، به شکل گیاه ریواسی دوساقه از زمین روییدند و سپس به پیکر آدمی درآمدند.

شجره‌نامه

از ریواس تا آدمی

به روایت بندهش، هنگامی که کیومرث درگذشت، نطفه‌اش به زمین ریخت و چهل سال در خاک ماند. سپس گیاه ریواسی با دو ساقه‌ی به هم پیچیده رویید که به اندازه‌ای یکسان بودند و نمی‌شد گفت کدام نر و کدام ماده است. آنگاه این گیاه به دو آدمی، مشی و مشیانه، دگرگون شد.

نخستین گناه

اورمزد به آنان گفت که آدمیان‌اند و باید اندیشه و گفتار و کردار نیک داشته باشند. اما آنان فریب اهریمن را خوردند و گفتند که اهریمن آب و زمین و گیاه را آفریده است؛ و این نخستین دروغ بود. پس از پنجاه سال فرزندانی آوردند که نسل آدمیان از آنان است.