سوره فلق (الفلق)

1. ۱

   بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ

   (ای رسول ما) بگو من پناه می جویم به خدای فروزنده صبح روشن.

2. ۲

   مِن شَرِّ مَا خَلَقَ

   از شر مخلوقات.

3. ۳

   وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

   از شر شب تار هنگامی که در آید. (حشرات موذی و جنایتکاران به ظلم و ستم برانگیزند).

4. ۴

   وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ

   و از شر زنان افسونگر چون به جادو در گره ها بدمند. (زنان یهودیه جادوگری می کردند).

5. ۵

   وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

   و از شر حسود بدخواه هنگامی که حسد می ورزد (چون بر رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) و کمالاتش حسد می ورزیدند).

متن قرآن: رسم‌الخط عثمانی، پروژه‌ی تنزیل (tanzil.net)؛ بدون تغییر در متن. ترجمه‌ی فارسی: مهدی الهی قمشه‌ای؛ توضیح‌های داخل پرانتز از مترجم است.